STADSBOERDERIJ OSDORP
Laat je ogen genieten’: hoe Stadsboerderij Osdorp leert om weer te kijken
Bij Stadsboerderij Osdorp komen buren om te plukken, te koken, te leren en soms voor het eerst in hun leven te spelen. Twaalf jaar geleden was het nog een verouderde kinderboerderij, nu een groene thuishaven voor de hele buurt.
Op het balkon, kijken naar de boom voor het flatgebouw. Gewoon kijken, naar de kleuren, naar de vormen - meer niet. Dat klinkt misschien als niks bijzonders maar voor de vrouwen uit Nieuw-West die bij Stadsboerderij Osdorp wekelijks samenkomen is het een geweldige oefening. In hun jeugd in Marokko en later in Amsterdam, hadden ze nooit de rust om stil te staan en te kijken. Ze moesten moeder zijn, en oma. Kind waren ze maar kort. Maar nu leren ze dan toch om te kijken en realiseren ze zich dat het leven ook mooi mag zijn.
Leren dat het leuk mag zijn
‘Laat je ogen genieten’, had Sanaa de groep vrouwen uit de buurt eerder die week verteld bij de wekelijkse samenkomst bij Stadsboerderij Osdorp. ‘Dat is misschien wel de mooiste les die we kunnen geven,’ zegt ze nu. Een keer per week komt Sanaa hier met ze samen. Om te plukken in de tuin, te koken en te leren. Hoe je je ogen kunt laten genieten dus, maar ook hoe je gezond kunt eten en koken, met uitleg van diëtisten van de HvA. ‘En om te spelen,’ vertelt Sanaa. ‘Vroeger hebben deze vrouwen niet gespeeld. Geen tijd voor, geen ruimte voor vooral. Dus nu pakken we een bal erbij en laten we zien dat het leven soms gewoon leuk mag zijn.’
Dat begon allemaal twaalf jaar geleden toen de gemeente zocht naar een nieuwe invulling van de wat verouderde kinderboerderij hier. Martin ten Brinke kwam met het initiatief voor deze groene oase waar alles en iedereen welkom is.
Osdorp verdient iets moois
‘Een thuis,’ zegt hij, ‘een thuis voor de hele buurt. Dat is wat we willen zijn. Hier kun je vogels horen, en ruik je dat? Rozemarijn. Midden in de stad is hier opeens een stukje natuur en dat doet wat met mensen. Je zou kunnen zeggen dat het bij uitstek in deze buurt van belang is: Osdorp scoort hoog op eenzaamheid, laag op veiligheid, inkomen en gezondheid. Er wonen hier veel verschillende culturen door elkaar maar die ontmoeten elkaar niet vaak, laat staan dat ze elkaar waarderen. Dat kan anders, dat kan hier. Want Osdorp verdient iets moois.’
En mooi is misschien subjectief, maar de Stadsboerderij is prachtig. Om je ogen van te laten genieten, zou Sanaa zeggen, en daar gaat ze met een hand vol vers geplukte radijzen naar de keuken. Er wordt gekookt vandaag. Zelf brood bakken, een pesto met kruiden uit eigen tuin.
Organisch groeien, niet forceren
Aan een picknicktafel onder zo’n geel gekleurde boom zit Martin. ‘In de afgelopen twaalf jaar zijn anderen met mij deze plek gaan dragen. En iedereen brengt weer andere buurtbewoners met zich mee. Soms mengt dat maar dat hoeft niet altijd. Niet forceren, alles groeit hier organisch, van het groen tot de sociale structuur.’
Groeien, dat komt dan vanzelf, al is het voor Martin geen doel. ‘Soms denk ik weleens: kunnen we dat wel aan? Nog meer schoolklassen die hier over de natuur leren? Nog meer kookgroepen? Zo groot zijn we niet en we moeten soms opboksen tegen veel grotere initiatieven. Dat proberen we samen met de gemeente te doen maar we zoeken nog naar een optimale samenwerking. Ze willen wel, maar die bureaucratie hè? Je kunt je afvragen of het wel terecht is dat groei in de hele maatschappij zo belangrijk wordt gevonden.’
Verder: ‘Plekken zoals dit zijn maatwerk. Het lukt om Osdorp hier naartoe te krijgen maar het is niet te kopiëren. Dat kan gewoon niet, omdat het voor deel zo organisch moet groeien. Het komt echt uit de buurt, dat is de kracht en dat maakt het uniek. Stadsboerderij Osdorp, dat kan alleen in Osdorp. Maar leuke, groene plekken waar iedereen welkom is? Dat moet overal kunnen.’
Binnen in de boerderij komt het brood en de pesto inmiddels op tafel, nog lekkerder dan het ruikt. Onder het aangeschoven keukenteam gaat een vijgenblad rond, gevallen van de vijgenboom in de tuin. ‘Kijk’, zegt de vrouw die vanmorgen nog volschoot op haar eigen balkon. Ze houdt het vijgenblad tegen het licht en zegt tegen haar buurvrouw: ‘Zie je dat? Hoe mooi die adertjes lopen?’ En dat bedoelde Sanaa, toen ze zei: je ogen laten genieten.
Doe mee!
Wil je je aansluiten bij een van de initiatieven? Heb je tips of vragen? Stuur een mail naar connect@amsterdamdonutcoalitie.nl
Ben je zelf betrokken bij een initiatief die je graag wilt aanmelden? Maak een profiel aan op onze site, daarna kun je een initiatief toevoegen.
Wil je iets delen? @amsterdamdonutcoalitie #buurtinbloei #stadinbloei
